الانم بغض اينجاست.

خب خب خب پست خيلى درخشانى در پيش نداريم! به ورزش و رژيم و شكرگزارى كه نرسيدم هيچ، تپل ترك هم شدم كه حرفى توش نباشه. غصه مه! گفتم بيام اينجا. يه فيلم ديديم با همسر جان. Forevere love خب حالا داستانش كه از اول معلوم بود؛ يه زوج عاشق كه آقاهه به اون گلى سرطان گرفت و رفت. حالا همين داستان دو سه روزه غمباد شده سر گلوم. هى يادم مياد و اشكم راه ميفته. يه معلم داشتيم؛ مى گفت شما از غصه مردم ناراحت ميشين